Trudne warunki oświetleniowe zawsze stanowiły problem dla fotografów. Na zdjęciu wykonanym przy użyciu tradycyjnych technik pomiaru światła, mężczyzna stojący między dwoma skrzydłami jaskrawo żółtych drzwi stanowiłby niedoświetlony element obrazu.


Uzyskanie prawidłowej ekspozycji za każdym razem zawsze było trudnym zadaniem. W normalnych sytacjach wbudowane w aparat światłomierze spisywały się dobrze. Problemy pojawiały się jednak już w przypadku scen zawierających bardzo jasne lub bardzo ciemne elementy lub gdy światło padało w stronę obiektywu. Fotograf musiał samodzielnie decydować o warunkach ekspozycji w oparciu o lata doświadczeń. Teraz jednak nowe systemy pomiaru intensywności oświetlenia w aparatach EOS pozwoliły w dużym stopniu pozbyć się niepewności. Kontrola nad oświetleniem nigdy jeszcze nie była łatwiejsza.

Pomiar ewaluacyjny

Ten zaawansowany system pomiaru oświetlenia umożliwia uzyskiwanie prawidłowo naświetlonych zdjęć w bardzo różnorodnych warunkach. System dzieli całą powierzchnię obrazu na obszary. Największą wagę ma obszar środkowy, gdzie najczęściej usytuowany jest główny temat zdjęcia.
Aparat jest w stanie wykryć różnice między środkiem a obrzeżami obrazu, co pozwala precyzyjnie określić rozmiar głównego obiektu, jak również ocenić jego jasność. To właśnie ta zdolność "ewaluacji' (oceniania) odpowiedzialna jest za prawidłowe naświetlenie wszystkich wykonywanych zdjęć. Jaskrawe tło nie spowoduje naświetlenia pierwszego planu, ponieważ ewaluacyjny system pomiarowy potrafi odróżnić tło od głównego obiektu. Dzięki temu o wiele łatwiej jest wykonywać zdjęcia obiektów oświetlonych od tyłu oraz fotografować bardzo kontrastowe sceny, uzyskując za każdym razem wspaniałe rezultaty.